Εχω να γραψω! Ειμαι θυμα του Athens Rutine και δεν εννοω τον τιτλο του μπλογκ, αλλα την κυριολεκτικη σημασια της λεξης.
Σημερα ειναι ειδικη περισταση. Οι πρωτες μου εκλογες ΚΑΝΟΝΙΚΟΥ πενταμελους και δεκαπενταμελους. Και λεω κανονικου, γιατι ειχαμε βγαλει και στο δημοτικο πενταμελες (ημουν γραματεας :) αλλα βασικα δεν εκανε τιποτα. Και να φανταστειτε η ψηφοφορια εγινε σε χαρτακια απο αυτα που γραφουμε τα σκονακια.
Ενω φετος αλλο πραμα. Ασπρο ψηφοδελτιο για το πενταμελες, βεραμαν για το δεκαπενταμελες.
Κοιταζοντας αυτα τα ψηφοδελτια διαπιστωσα οτι το σχολειο μου ειναι γεματο ψωνια. Εδω εχουν βαλει υποψηφιοτητα οι ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΙ που ουτε και εμεις που ειμαστε στο τμημα τους δεν τους ξερουμε. Α να μην σχολιασω την αλλη. "Ψηφηστε με για δωρεαν shopping!" Ναι σιγα μην την ψηφισω. Ελεος πια.
Και αυτος που εχω πει 100 φορες οτι μου ΑΡΕΣΕ στον αοριστο βγηκε προεδρος στο τμημα του ΚΑΙ εχει βαλει υποψηφιοτητα για δεκαπενταμελες. Δηλαδη εχω κατι γουστα. Μα κατι γουστα.
Στο πενταμελες της ταξης μας ειχαμε ισοψηφια. Ειχανε τα 3 κοριτσια που εβαλαν υποψηφιοτητα 12 ψηφους και οι τρεις. Ααααααχχχχ αυτο το ξεμαλλιασμα που εγινε στο δευτερο διαλλειμα δεν ξεχνιεται με ΤΙΠΟΤΑ. Μας ακουσαν ακομα και τα λυκειακια.
Τι να πω τωρα εγω ειμαι χαμηλων τονων ανθρωπος και δεν εβαλα υποψηφιοτητα (απο τους λιγους)
Καλυνηχτουδια,
xxxxxx
Broken Heart.
Πέμπτη 30 Σεπτεμβρίου 2010
Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου 2010
Μπορει να φαινονται αστεια αυτα που γραφω αλλα δεν ειναι.
Γιατι τωρα. Γιατι αν εισασταν εσεις στη θεση μου θα ειχατε παθει καταθλιψη. Δεν έχω κολλητη. Σε ολες τις εργασιες καταληγω με τα μπαζα της ταξης. Ευτυχως φετος συμφωνισα με κατι φιλες να ειμαστε μαζι σε ολα αλλα και παλι, το να εχεις κολλητη ειναι αλλο. Εχεις καποιον που του λες οτι σου'ρθει και δεν σε παρεξηγει. Εχεις καποιον που εισαι τελειως σιγουρη οτι ειναι εμπιστευσιμος. Οτι οσο και να τσακωνεστε καποια στιγμη θα συμφιλιωθειτε. Ειχα και εγω καποτε κολλητη, αλλη την εχασα. Για μια φιλη-φιδι. Ε καλα να παθω. Πραγματικά.
Και δεν με ενδιαφερει καθολου να εχω φιλους τους "τοπ" της ταξης (δεν σας ελεγα κατι για KouKouLing? αυτες ειναι οι τοπ της ταξης μου.) Εγω αρκουμαι σε απλες καλες κοπελες.
Και επιτελους ειμαι καλεσμενη σε ενα παρτι. Αυτο ειναι μεγαλη προοδος για μενα.
Σημερα ειμαι στενοχωρημενη οπως βλεπετε.
Αλλα εγώ θέλω να γραφω μονο χαρουμενα πραγματα εδω μεσα! Η τουλαχιστον να σαρκαζω οτι μου συμβαινει! Ετσι νιωθω καλυτερα!
Αλλα σας το υποσχομαι αυτη ειναι η μονη αναρτηση που ειναι καταθλιπτικη!
Ολοι μου λενε να ειμαι δυνατη και να μην κλαιω, γιατι αν δεν σας το χω πει, κλαιω πολυ.
Ε λοιπον ειμαι δυνατη.
Αυτες που μου το λενε αυτο δεν εχουν μπει ποτε στη θεση μου.
Φιλακια
xxxxxx
Broken Heart.
Και δεν με ενδιαφερει καθολου να εχω φιλους τους "τοπ" της ταξης (δεν σας ελεγα κατι για KouKouLing? αυτες ειναι οι τοπ της ταξης μου.) Εγω αρκουμαι σε απλες καλες κοπελες.
Και επιτελους ειμαι καλεσμενη σε ενα παρτι. Αυτο ειναι μεγαλη προοδος για μενα.
Σημερα ειμαι στενοχωρημενη οπως βλεπετε.
Αλλα εγώ θέλω να γραφω μονο χαρουμενα πραγματα εδω μεσα! Η τουλαχιστον να σαρκαζω οτι μου συμβαινει! Ετσι νιωθω καλυτερα!
Αλλα σας το υποσχομαι αυτη ειναι η μονη αναρτηση που ειναι καταθλιπτικη!
Ολοι μου λενε να ειμαι δυνατη και να μην κλαιω, γιατι αν δεν σας το χω πει, κλαιω πολυ.
Ε λοιπον ειμαι δυνατη.
Αυτες που μου το λενε αυτο δεν εχουν μπει ποτε στη θεση μου.
Φιλακια
xxxxxx
Broken Heart.
Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου 2010
Απορώ πως καταφέρνω να επιζήσω.
Αλλη μια μερα στο "αγαπητο" μας σχολειο.
Και αλλη μια παταγωδης αποτυχια των ονειρων μου.
Ρε παιδια εγώ αλλιώς το ονειρευόμουν το γυμνάσιο. Να τα φτιαξω με το αγορι που ηθελα (τονιζω τον χρονο ΑΟΡΙΣΤΟ), να ειμαστε παλι μαζι και στο σχολικο (αλλαξα και στο καινουριο μου δεν ξερω κανεναν) να βρω επιτελους μετα την προηγουμενη παταγωδη αποτυχια (ναι και αλλη παταγωδη αποτυχια) μου με την προηγουμενη μια καινουρια κολλητη, να ειμαι παλι στην ιδια ομαδα με την κρυφη μου (οταν λεμε κρυφη εννοουμε επτασφραγιστο μυστικο) καψουρα μου (δεν ειμαι!) και ακομα παρα πολλα, οπως το να ερθει ενας κουκλος καινουριος (ε αυτο νομιζω ηταν το πιθανοτερο απο ολα αυτα.) αλλα τελικα ηρθε ενας γκαβουλιακας και 5 χαζοφυτα.
Και για να ξερετε εγώ ειμαι πολυ ονειροπολα σε βαθμο ονειροπαρμενης. Δηλαδη τα 3/4 της μερας τα περναω ονειροπολωντας. Μην σου πω και ολοκληρη τη μερα. Γενικα ειμαι συνεχεια χαμενη στις σκεψεις μου. Θελω να ζω σε εκεινον τον κοσμο που ονειρευομαι. Και δυστυχως κανενα απο τα ονειρα μου δεν βγαινει αληθινο. Οποτε , αφου ονειρευομαι να γινω αρχιτεκτονας, να αρχιζω να ετοιμαζομαι για σχολη ανθοκομικης Παλιοκαστριτσας. Γενικα αν και ποτε παρω κανενα μηδενικο στις εξετασεις θα ειναι γιατι θα ειμαι χαμενη στις σκεψεις μου. Διαβαστερη ειμαι, εξυπνη ειμαι, αλλα να συγκεντρωθω.... δεν νομιζω να εχω συγκεντρωθει ποτε στη ζωη μου. Ισως μονο αυτα τα λιγα λεπτα που γραφω στο μπλογκ μου.
Αυτα σκεφτομουν ολη μερα να γραψω.
Φιλακια
xxxxxx
Broken Heart.
Και αλλη μια παταγωδης αποτυχια των ονειρων μου.
Ρε παιδια εγώ αλλιώς το ονειρευόμουν το γυμνάσιο. Να τα φτιαξω με το αγορι που ηθελα (τονιζω τον χρονο ΑΟΡΙΣΤΟ), να ειμαστε παλι μαζι και στο σχολικο (αλλαξα και στο καινουριο μου δεν ξερω κανεναν) να βρω επιτελους μετα την προηγουμενη παταγωδη αποτυχια (ναι και αλλη παταγωδη αποτυχια) μου με την προηγουμενη μια καινουρια κολλητη, να ειμαι παλι στην ιδια ομαδα με την κρυφη μου (οταν λεμε κρυφη εννοουμε επτασφραγιστο μυστικο) καψουρα μου (δεν ειμαι!) και ακομα παρα πολλα, οπως το να ερθει ενας κουκλος καινουριος (ε αυτο νομιζω ηταν το πιθανοτερο απο ολα αυτα.) αλλα τελικα ηρθε ενας γκαβουλιακας και 5 χαζοφυτα.
Και για να ξερετε εγώ ειμαι πολυ ονειροπολα σε βαθμο ονειροπαρμενης. Δηλαδη τα 3/4 της μερας τα περναω ονειροπολωντας. Μην σου πω και ολοκληρη τη μερα. Γενικα ειμαι συνεχεια χαμενη στις σκεψεις μου. Θελω να ζω σε εκεινον τον κοσμο που ονειρευομαι. Και δυστυχως κανενα απο τα ονειρα μου δεν βγαινει αληθινο. Οποτε , αφου ονειρευομαι να γινω αρχιτεκτονας, να αρχιζω να ετοιμαζομαι για σχολη ανθοκομικης Παλιοκαστριτσας. Γενικα αν και ποτε παρω κανενα μηδενικο στις εξετασεις θα ειναι γιατι θα ειμαι χαμενη στις σκεψεις μου. Διαβαστερη ειμαι, εξυπνη ειμαι, αλλα να συγκεντρωθω.... δεν νομιζω να εχω συγκεντρωθει ποτε στη ζωη μου. Ισως μονο αυτα τα λιγα λεπτα που γραφω στο μπλογκ μου.
Αυτα σκεφτομουν ολη μερα να γραψω.
Φιλακια
xxxxxx
Broken Heart.
Τρίτη 21 Σεπτεμβρίου 2010
Ποπο... γιατι ο κοσμος εχει φτιαχτει βαρετος?
Το ερώτημα των ημερων! Αντε ακόμα δεν πηγα γυμνασιο και εχω αρχισει να βαριεμαι τη ζωη μου. Απο άποψη μαθηματων ειναι τρισχειροτερα απο παλια, ενταξει αυτο εννοειται. Αλλα απο προσωπικα ειναι τα ιδια σκατα με περσι. Single, χωρις κολλητη, και οπως παντα στις "παρακατιανες" της ταξης. Που για να θεωρείσαι κουλ πρέπει να είσαι θεά στο ΚουΚουΛινγκ (και οχι, δεν εννοώ το να κάθεσαι σε ένα κρεβάτι όλη μέρα. ΚουΚουΛινγκ σημαίνει: Koutsompoleving, Kakarizing και Lipglossing.) Δηλαδή να έρχεσαι με eye liner στο σχολείο ενώ πας, στην καλύτερη περίπτωση, πρώτη γυμνασίου. Γιατί οι θεωρούμενες κουλ φορούσαν mascara απο την έκτη. Εγώ δεν θάβω πάντως γενικά. Απλώς δεν ξέρω... μου φαίνεται κάπως όλο αυτο.
Και το χειρότερο είναι πως ΑΥΤΕΣ προτιμούν τα αγόρια της ηλικίας μου. Αυτες και τις "προικισμένες". Δηλαδή όχι ότι εγώ δεν είμαι... η τουλάχιστον κάπως. Αλλά για κάποιο λόγο, όσοι μου αρέσουν έχουν τελειως αλλο στυλ. Του ενος του αρέσουν οι πετσι και κοκαλο+μπεμπε+γουινι δε πουφ. Του αλλουνου οι ξανθιες γαλανοματες. Ε εδω που τα λεμε σκεφτομαι να παω να κανω λιποαναροφηση, μονιμη ξανθιά βαφη και να φοράω γαλάζιους φακούς. Γιατί βλεπεις ειμαι τοσο γκαντεμω που γεννηθηκα καστανη καστανοματα. Θα μου πεις ειναι θεμα γονεων. Αλλα της ξαδερφης μου οι γονεις ειναι ΠΙΟ σκουροχρωμοι απο τους δικους μου κ αυτη ειναι ξανθια γαλανοματα. Αλλο παλι κ τουτο. Γενετικες ανησυχιες, μην δινετε σημασια.
Αλλα το χειροτερο ειναι αυτοι που τους φωναζω εγω "ανωμαλους". Οι ανωμαλοι πανε δευτερα γυμνασιου, τριτη γυμνασιου, κατι τετοιο και τα φτιαχουν με κοπελες της ηλικιας μου που ουτε τα αγορια της πρωτης δεν τις θεωρουν όμορφες. Δηλαδη μια μεση κατασταση δεν υπαρχει. Λες και τα αγορια παθαινουν κριση των 13. Πως παθαινουν οι γυναικες κριση των 40? Καμια σχεση.
Επισης ωρες ωρες τα αγορια ειναι λες και περνανε κλιμακτηριο. Τη μια σκανε στα γελια με αυτα που λες, εσυ, που ΘΕΩΡΕΙΣΑΙ (το τονιζω αυτο) μη-ψωναρα, όπως με αυτο το ανέκδοτο με τον κολοκοτρώνη, και την αλλη εισαι αγγαλιτσα με την αλλη που ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ και ταυτοχρονα ΕΙΝΑΙ ψωναρα. Εγω αυτο το πραμα μια φορα δεν το καταλαβαινω και ας μου το εξηγησει καποιος να το καταλαβω γιατι δεν τα παω κ πολυ καλα με τα αγορια τελευταια.
Αυτα απο τις γκομενικες-γενετικες-ηλικιακες-ψυχολογικες ανησυχιες μου σχετικα με boys, KουΚουΛινγκ (σε περιπτωση που ξεχασατε τι ειναι πηγαινεται λιγο πιο πανω) κλπ κλπ.
Τώρα αρχιζει η ζωη της αλλης αλλα εγω δεν τη βλεπω.
Μονο μυστικα της εδεμ εβλεπα και τωρα τετοια ωρα μπηκαν τα ιδιαιτερα
Η γκαντεμια της χιλιετιας εχει μαζευτει πάνω μου.
Ciao
xxxxxxx
Broken Heart.
Και το χειρότερο είναι πως ΑΥΤΕΣ προτιμούν τα αγόρια της ηλικίας μου. Αυτες και τις "προικισμένες". Δηλαδή όχι ότι εγώ δεν είμαι... η τουλάχιστον κάπως. Αλλά για κάποιο λόγο, όσοι μου αρέσουν έχουν τελειως αλλο στυλ. Του ενος του αρέσουν οι πετσι και κοκαλο+μπεμπε+γουινι δε πουφ. Του αλλουνου οι ξανθιες γαλανοματες. Ε εδω που τα λεμε σκεφτομαι να παω να κανω λιποαναροφηση, μονιμη ξανθιά βαφη και να φοράω γαλάζιους φακούς. Γιατί βλεπεις ειμαι τοσο γκαντεμω που γεννηθηκα καστανη καστανοματα. Θα μου πεις ειναι θεμα γονεων. Αλλα της ξαδερφης μου οι γονεις ειναι ΠΙΟ σκουροχρωμοι απο τους δικους μου κ αυτη ειναι ξανθια γαλανοματα. Αλλο παλι κ τουτο. Γενετικες ανησυχιες, μην δινετε σημασια.
Αλλα το χειροτερο ειναι αυτοι που τους φωναζω εγω "ανωμαλους". Οι ανωμαλοι πανε δευτερα γυμνασιου, τριτη γυμνασιου, κατι τετοιο και τα φτιαχουν με κοπελες της ηλικιας μου που ουτε τα αγορια της πρωτης δεν τις θεωρουν όμορφες. Δηλαδη μια μεση κατασταση δεν υπαρχει. Λες και τα αγορια παθαινουν κριση των 13. Πως παθαινουν οι γυναικες κριση των 40? Καμια σχεση.
Επισης ωρες ωρες τα αγορια ειναι λες και περνανε κλιμακτηριο. Τη μια σκανε στα γελια με αυτα που λες, εσυ, που ΘΕΩΡΕΙΣΑΙ (το τονιζω αυτο) μη-ψωναρα, όπως με αυτο το ανέκδοτο με τον κολοκοτρώνη, και την αλλη εισαι αγγαλιτσα με την αλλη που ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ και ταυτοχρονα ΕΙΝΑΙ ψωναρα. Εγω αυτο το πραμα μια φορα δεν το καταλαβαινω και ας μου το εξηγησει καποιος να το καταλαβω γιατι δεν τα παω κ πολυ καλα με τα αγορια τελευταια.
Αυτα απο τις γκομενικες-γενετικες-ηλικιακες-ψυχολογικες ανησυχιες μου σχετικα με boys, KουΚουΛινγκ (σε περιπτωση που ξεχασατε τι ειναι πηγαινεται λιγο πιο πανω) κλπ κλπ.
Τώρα αρχιζει η ζωη της αλλης αλλα εγω δεν τη βλεπω.
Μονο μυστικα της εδεμ εβλεπα και τωρα τετοια ωρα μπηκαν τα ιδιαιτερα
Η γκαντεμια της χιλιετιας εχει μαζευτει πάνω μου.
Ciao
xxxxxxx
Broken Heart.
Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου 2010
Γεια σου λαε της αθήνας :-p
Εάν μπήκες σε αυτό το blog για να διαβάσεις για την πιο γκόμενα του σχολείου, για τους 300 πρώην της, για τους 200 νυν της, για τους 3000 που την γουστάρουνε και για τους άλλους 500 που της αρέσουνε, για τους cool γονείς της, που την αφήνουν να πάει σε πάρτι μεχρι τις 5 το πρωί απο την πρώτη γυμνασίου, ε τότε αντε στα τσακίδια. Γιατί εγώ βασικά είμαι το ακριβώς αντίθετο. Ναι, πάω πρώτη γυμνασίου, αλλα ούτε νυν έχω, ούτε πρώην, ούτε κανέναν να με γουστάρει (απ' όσο ξέρω και είμαι 100% σίγουρη) αλλα έχω κάποιον που ΝΟΜΙΖΕΙ οτι τον γουστάρω. Ε ρε γλεντια...
Επίσης είμαι κακασχημη. Τουλάχιστον έτσι νομίζω εγώ. Ολοι οι γνωστοί μου λένε το αντίθετο αλλά νομίζω πως το κάνουν για να μην στεναχωρεθώ. Καταρχήν έχω δύο βαθμους μυωπία, κοκκάλινα γυαλιά και κουτσικο κεφάλι. Παλια είχα και σιδεράκια, δηλαδή τέρας ασχήμιας.
Τώρα για το θέμα δημοφιλής. Είμαι και εγώ κάπως, αλλά οχι γιατι τα'χα με 500 ταυτόχρονα ή κάτι τέτοιο. Μόνο επειδή πέρσι έγραψα την καλύτερη έκθεση από όλο το δημοτικό. Και αυτό επειδή νόμιζα ότι θα 'χει κανα βραβείο χίλια ευρώ ή κάτι τέτοιο. Αλλά το μόνο που πήρα ήταν ένα μυθιστόρημα σε σχέση με την βυζαντινή αυτοκρατορία. Μην με βρίσετε, αλλά τελικά δεν ήταν και τόσο άσχημο. Τέλος πάντων. Δεν μπορώ να πω πως δεν είμαι έξυπνη. Όλοι το λένε. Αλλά επίσης, όλοι λένε πως βασικα βαριέμαι να ζω. Ή τουλάχιστον να διαβάζουν. Και έχουν δίκιο. Δεν ξέρω κανέναν που με έναν ήλιο ως εδώ έξω και έναν καταγάλανο ουρανό και να εμπνέεται να διαβάζει για τη συνθήκη Κιουζουκ-Ιμαμ Μπαιλντι ή κάπως έτσι.
Στο θέμα γονείς τώρα, εεεε δεν τους λες τους γονείς μου και πολύ χαλαρους. Ενταξει σε σύγκριση με κάτι συμμαθήτριες μου που πάνε φροντ απο φέτος σε όλα τα μαθήματα, νομίζω ότι τους ψιλοαντέχω. Το μόνο ότι με πιέζουν να φάω. Και μετά μου λένε να μην τρώω τόσο. Ε τι τους λες τώρα.
Τελος Πάντων, Αυτά.
Υ.Γ. Γίνετε αναγνώστες
xxxxxx
Broken Heart.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)